«БИҲИШТ ЗЕРИ ҚУДУМИ МОДАРОН АСТ»

Падару модар дар ранҷурии фарзанд ранҷуранд ва аз хурсандии фарзанди хеш болидахотиранд. То ба камолот расидани фарзанд чӣ ранҷу машаққатҳо мекашанд, ожангҳо дар чеҳраи зебои онҳо пайдо мешавад, қомати сарвину алифсони онҳо камонсифат мегардад. Бахту саодати хешро нисори фарзандон месозанд, з-ин рӯ бар фарзандон воҷиб аст, ки волидайнро эҳтиром ва икром намоянд.

ЧАНД НАСИҲАТИ ЛУҚМОН

Гузаштагони мо нисбат ба одобу ахлоқи фарзанд аҳамияти калон медоданд. Устоди тарбия ҳазрати Луқмон, ки зикри хайраш дар чандин манбаъҳо рафтааст, барои тарбияи фарзанд суханони муассире дорад, ки ки чанде аз онро дар зер меорем:

ХУДКУШӢ ВА УҚУБАТҲОИ ШАХСИ ХУДКУШ

Тамоми узвҳои бадани инсон амонати Худованд аст. Мо фақат ҳаққи истифодаи онҳоро дорем, аммо аз байн бурдан ва хариду фурӯши онҳо аз дидгоҳи дини мубини ислом ҳаром аст. Чунончи бузургтарини ин амонатҳо ҷони инсон мебошад, ки тамоми узвҳо барои фаъолияташон бар ин рӯҳи атокардаи Худованд муҳтоҷ ҳастанд.

ИСЛОМ МУҚОБИЛИ НАШЪАМАНДИСТ!

Ислом хоҳони он аст, ки мардум поктарин ва беҳтарин шеваи зиндагиро дар рӯи замин дошта бошанд. Зиндагии бидуни зулм ва ситам ва бидуни истибдод, ки дар он адолат, озодӣ ва бародарӣ риоят шавад. Зиндагии бидуни ҳасодат, кина ва буғз ва пур аз муҳаббату ҳамбастагӣ

ПАРТАВИ НЕКОН НАГИРАД ҲАР КӢ БУНЁДАШ БАД АСТ...

Ва оё фаромӯш карданд, ки Пешвои миллат бо талошҳои шабонарӯзӣ ва бо арзиши ҷони худ мардуми ин минтақаро аз ғарибӣ ба Ватан бозгардонд, бо саркардаҳои мухолифини аз ҳамин минтақа, ки мардуми осоиштаро ғарибу бехонаву ҷой карда буданд, сари мизи гуфтушунид нишаста, аз ҳамаи гуноҳҳои онҳо даргузашта, илова бар ин ба онҳо бовар карда, дар сатҳи Ҳукумат вазифаҳои пурмасъулро ба онҳо вогузор карда буд?!

ПАЙҒАМБАРОН КАСБУ ҲУНАРЕ ДОШТАНД...

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳар як Паёми навбатии худ як ташаббусеро роҳандозӣ мекунанд, ки он ба рӯзгори мардум таъсири нек мерасонад ва дар рушди ин ё он соҳаи ҳаёти одамон нақши нек мегузорад

25 ПУРСИШУ ПОСУХИ МАРДИ САҲРОНИШИН БО ПАЁМБАР (С)

Дар китоби «Канз-ул-Уммол» чунин ривояте ҳаст, ки рӯзе як саҳронишини араб ба назди Пайғамбари Худо (с) омада мехост барои бисту панҷ саволе, ки дар зеҳнаш ҷамъ намуда буд, ҷавоб биёбад. Дар ин вақт саҳобаи ҷалилуқадр, ҳазарати Холид ибни Валид низ ҳозир буда ва ӯ ҳамаи ин саволҳоро бо ҷавобҳояш навишта, бо худ нигоҳ медошт, то ин ки барои ояндаи уммати мусулмон раҳнамо ва насиҳате бошад

Страницы