“ЗИНДАГӢ ДАР ЗЕРИ БОРИ РАСМУ ОИН МУРДАН АСТ?”

Дар баргузории ҷашну маърака ва маросимҳо аз замони қадим  мардум ба мушкилиҳои зиёде рӯ ба рӯ мегардиданд. Барои ба низоми муайян даровардани онҳо боварии кас намеомад, ки мо метавонем онро ба танзим дарорем, зеро он қадар ба умқи ин анъанаҳои бегона ва хурофотӣ дода шуда будем, ки барои шикасти он ҷуръат ва боварӣ надоштем.

СУХАНЕ ЧАНД ОИД БА АМАЛҲОИ ТАХРИБКОРОНАИ ҲНИТ

Одамон чандин маротиба мегуфтанд, ки ақидаҳои ташкилоти террористии ҲНИТ бо таълимоти мазҳаби ҳанафӣ мувофиқ нест, чунки аз даъватҳои ғаразноки онҳо бӯи хун меомад. Дар солҳои гузашта ташкилоти террористии ҲНИТ зоҳир намекард, ки дар хориҷа пуштибон дорад ва ҳадафҳои нопоки хоҷагони худро алайҳи миллати тоҷик амалӣ мекард. ҲНИТ худро бо баҳонаҷӯӣ сафед карданӣ шуда, аз номи поки дини ислом баромад мекард.

ДИНЕ, КИ ҶОНИБДОРИ ИТТИҲОДУ МУХОЛИФИ ГУРӮҲБОЗИСТ

Ислом динест, ки аз замони зуҳураш мардумро аввалан ба илму дониш омӯхтан, некӣ кардан, поктинат будан, ростқавл будан, сулҳу дӯстӣ ва дӯст доштани Ватан ва ҳифзи он, таълиму тарбияи ахлоқи ҳамида, нигаҳ доштани ҳуқуқи якдигар, пешгирии тамоми ҷиноятҳо ва умуман барои шифо бахшидани дардҳо ва мушкилоте, ки ҷомеаи башарӣ ба он ниёз дорад, омадааст

“САНГИ БАДГАВҲАР АГАР КОСАИ ЗАРРИН ШИКАНАД...”

 Бехабар аз он, ки чунин найрагу дасисабозиҳо дигар обрӯи давлати Тоҷикистон ва миллати тоҷикро дар арсаи ҷаҳонӣ коҳиш намедиҳад. Зеро имрӯз тамоми ҷаҳон аз сиёсати оқилона ва ташабусҳои ҷаҳонии Пешвои миллат огоҳанд ва огоҳии комиле низ аз қатлу куштор ва сиёсатҳои духӯраву дугонаи ташкилоти ифротию террористии ҲНИТ доранд.

АРЗИШИ ИЛМ ВА ОЛИМОН АЗ НИГОҲИ ДИНИ ИСЛОМ

Ҳамагон огоҳӣ дорем, ки дини мубини ислом бо иноят ва таваҷҷуҳи хосе, ки ба илм ва илмомӯзӣ дорад, пайравони худро ба он тарғибу ташвиқ менамояд ва пешрафту тараққӣ ва такомулро бар мусалмонон воҷиб гардонидааст, зеро шахс дорои каромат нахоҳад буд, магар пас аз он ки ба фазилати илму дониш ороста шавад.

АРТИШИ МИЛЛӢ – ДАСТОВАРДИ ДАВРОНИ ИСТИҚЛОЛ

Дар хотиранд рӯзҳое, ки соли 1993 Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар дохили як хайма фармони таъсиси қувваҳои мусаллаҳро ба имзо расониданд, зеро он замон Қувваҳои мусаллаҳи ҷумҳурӣ танҳо аз як хайма иборат буд

САДАҚА ВА ИСРОФ АЗ НАЗАРИ ИСЛОМ

Оятҳои Қуръони карим ва ривоятҳои воридшуда аз Паёмбари акрам (с) дар баробари ташвиқ намудан ба хайру садақа, исрофкорӣ ва зиёдаравӣ дар корҳоро мазаммат намудаанд. Исрофкорӣ дар ин манобеъ ба маънои зиёдаравӣ омада, натанҳо дар сарватҳои моддӣ, балки дар дороиҳои маънавӣ аз қабили умр, гуфтор ва рафторҳои инсон низ манъ карда шудааст

Страницы