Мақолаҳо

МУШКИЛОТ ДАР ФАҲМИШИ ДИН

Чун ба вазъи сиёсӣ - динии имрӯзаи олами ислом таваҷҷуҳ зоҳир намуда, ба моҳият ва ҷанбаҳои мухталифи зуҳури он ҳаводис тааммулу тааққул менамоем, пеши назари мо як силсила суолҳое пайдо мешаванд, ки дурустии андешаи мо, яъне нафаҳмидани моҳияти аслии дин ва аксаран дурравию иҷтиноб аз таъйиноти иҷтимоии он ва ҳамзамон мубрамияти эҳтимом ба онро собит месозанд.

ҲНИТ: гоҳ бахши "Ихвону-л-муслимин", гоҳе ёри шиаҳои Эрон

Дар фаъолияти иҷтимоию иқтисодии ҲНИТ кори шоиставу боиста ва ба нафъи ҷомеа дида намешуд, то ҷое ки барномаи амалие ҳам вуҷуд надошт. Ин буд, ки марҳум Саид Абдуллои Нурӣ соли 2006 гуфта буд: “агар бо ҳамин ҳолате, ки ҳизб дорад, ба ќудрат расад, ҳам ҳизбро, ҳам исломро ва ҳам миллатро шарманда мекунад”...

ОБ АГАР САД ПОРА ГАРДАД, БОЗ БО ҲАМ ОШНОСТ... (№2)

Аз миёни шоирони муосири тоҷик танҳо ду нафар - Мӯъмин Қаноат ва Лоиқ Шералӣ дар зимни андешаи бадеии фоҷиаи солҳои навадум, нақши на ин ки омили моддӣ, балки омили маънавиро ба унвони такондиҳандаи бархӯрди байнобайнии ҳамқавмонамон дарёфта буданд.

Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон

Паёми имсолаи Президент дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии мамлакат баъди ҷашни чорякасраи истиқлолияти давлатии Тоҷикистон, яъне дар даврае пешниҳод мегардад, ки кишвари азизи мо ба марҳалаи нави рушд ворид гардида, мардуми шарифи Тоҷикистон ба сӯи ояндаи ободу осуда бо қадамҳои устувор пеш меравад.

ОБ АГАР САД ПОРА ГАРДАД... (№1)

ПРЕЗИДЕНТИ МУҲТАРАМИ ҶУМҲУРИАМОН ЭМОМАЛӢ РАҲМОН ДАР ПАЁМҲОИ ҲАРСОЛААШОН БА МАҶЛИСИ ОЛӢ ВА ҲАНГОМИ МУЛОҚОТАШОН БО ЗИЁИЁН, КИ НИЗ ҲАМАСОЛА ДАР АРАФАИ ҶАШНИ НАВРӮЗ СУРАТ МЕГИРАД, ДАР БАРОБАРИ МУШАХХАС КАРДАНИ ВАЗИФАҲОИ ҶОРИИ ДАВЛАТУ ҶОМЕА ДУРНАМОИ РУШДИ МИЛЛИРО НИЗ МУАЙЯН МЕНАМОЯНД.

Зуҳуротии терроризм ва экстремизми динӣ муборизаи дастаҷамъиро тақозо мекунад

Бо вуҷуди такомулоти азиме, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон дар даврони соҳибистиқлолӣ касб кард, бо назардошти ваҳдати сартосарӣ, рушди иқтисоди миллӣ, баланд гардидани сатҳи некуаҳволии мардум, воқеӣ шудани армонҳои миллию дину мазҳаб имрӯз масъалаҳои печидае рӯ ба рӯи раъияти кишвар шудаанд, ки басо хатарнок ва мушкилҳал низ мебошанд.

Страницы