БОЯД ЗИДДИ АҚИДАҲОИ БЕГОНА БОШЕМ!

Имрӯзҳо худ шоҳиди он ҳастем, ки ташкилоти ифротии наҳзат дар замоне, ки экстремизму терроризм бо хавфу хатари худ ҷомеаи ҷаҳониро ба таҳлуқа андохтааст, боз ҳам фурсатҷӯиву манфиатхоҳии худро идома медиҳад Зери таъсири “даъватгарон”-и кӯтоҳандешаи ин ҳизби харобкор баъзе ҷавонону наврасон ба ҳар гуна ҳизбу ҳарактҳо шомил шуда, ба давлатҳои Сурия ва Ироқ ба ҷанг рафтанд...

ҶАВОНОН, РАВАНДҲОИ МУОСИР ВА АРЗИШҲОИ МИЛЛӢ

Дар замони муосир зери таъсири раванди пурталотуми ҷаҳонишавӣ ва аз сабаби оҷиз будан дар баҳогузории дурусту муносиб ба авзои сиёсии дунё, огоҳӣ надоштан аз раванди ҳодисаҳои ҷаҳонӣ имрӯз қисмате аз ҷавонони мо фирефтаи таблиғоти гурӯҳҳо ошнову ноошно гардида, дар шинохти воқеят раҳгум мезананд.

МАВОДИ МУХАДДИР ВА ЗАРАРҲОИ МОДДИВУ МАЪНАВИИ ОН

Бешак маводи мухаддир ба ояндаи тараққиёт, маънавият ва насли ояндаи миллат таҳдиди ҷиддӣ мерасонад, зеро аз мардони заифу заҳролуд фарзанди солим ба бор намеояд ва аз мағзҳои карахту шахшуда, ҳеҷ фикри дурусте сар намезанад.

НЕКУӢ БА ВОЛИДАЙН АЗ ҶИҲОД АФЗАЛ АСТ!

Табаронӣ ривоят мекунад, ки марде назди Расули Худо (с) омаду гуфт: Ман ҷиҳод мехоҳам. Расули Худо (с) гуфтанд: Оё падару модарат ҳастанд? Он мард гуфт: Модарам ҳаст. Расули Худо (с) фармуданд: Ба модарат некӯӣ кун, вақте ки ин корро кардӣ, ту ҳаҷ, ҳам умра ва ҳам ҷиҳод кардаӣ». Дар ривояти дигар омадааст: «Лозим дор қадамашро, зеро ҷаннати ту он ҷост»

САОДАТИ ЗИНДАГӢ АЗ БАРАКАТИ ҚОНУНИ ТАНЗИМ

Мо дар давоми бештар аз 10 соли баъди қабули ин Қонун дидем, ки фоидаи ин қонун ба мардум то чӣ андоза расид. Як шахс масалан баъди мусибат, ки ба сараш меояд, ғами мусибат як сӯ, аммо ғами гузаронидани ин маъракаҳо ӯро водор месозад, ки худро дар қарз ғӯтонда ғам болои ғам шавад. Пас, қабули ин Қонун ва даровардани тағйиру иловаҳо амри зарурӣ буда, мувофиқ ба дини мубини ислом мебошад.

ҚИССАИ ХИЁНАТКОРИҲОИ ҲНИТ НОТАМОМ БОҚӢ МЕМОНАД

Аз миёни чанд нафаре, ки номашон дар поёни он матн чун муассисони «анҷуман» зикр шудааст, мехоҳем дар бораи шахсияти Сайидюнуси Истаравшанӣ каме равшанӣ андозем. Ин шахс, ки солҳои зиёд аст, дар шабакаҳои иҷтимоӣ ҳамеша фаъол асту пайваста таблиғи ақидаҳои мазҳаби ташайуъро дар миёни мардум, алалхусус мардуми мусалмони  Тоҷикистон пиёда кардан мехоҳад, чӣ гуна ба ин кор, «яъне таъсиси давлати нави демукросӣ ва дунявӣ» ризоят дода бошад. Охир аз назари худи ӯ давлатҳои демукросӣ «зидди арзишҳои динӣ» фаъолият мекунанд-ку.

Страницы